Vooringenomen zijn leidt tot niets

Je weet niets, je bent gewoon vooringenomen

Jij weet juist niks. Ik ook niet. En toch denk ik vaak dat ik het antwoord weet. Terwijl dat niet zo is. En ik ben er van overtuigd dat dit voor jou ook zo is. En dat is gewoon wat vooringenomen zijn is…

 

Want wees nu eens eerlijk. Hoe vaak denk je wel niet “ik moet dat niet vragen want die doet dat toch niet” of “Ik kan daar niks over zeggen want dan is het ambras.” Toch?

 

Vooringenomen zijn isoleert je

Mijn vriend is een nachtmens. Als er één ding is dat hij haat, dan is het wel vroeg opstaan. Vorig jaar kreeg ik het aan de stok met de belastingen. Ik werd uitgenodigd voor een gesprek om half 10 ’s ochtends in Aalst. Ik had stress en vond het enorm eng. Op een bepaald moment stelt Dries voor om mee te gaan. Ik wist niet wat ik te horen kreeg. Niet alleen moest Dries de dag voordien tot 22 uur werken maar die dag zelf ook tot 22h werken. Ik geloofde mijn oren niet. Ik, die graag had dat hij mij ging om mij te steunen, durfde dat niet te vragen. Want ja, zo vroeg opstaan… En hij haat dat, dus hij gaat dat nooit doen. Kan ik nog harder vooringenomen zijn?

 

En daar is het dus. Ik weet juist niks. Hij stelde het zelf voor. Hij deed het zelfs met plezier voor mij. Hij wou het echt niet missen. Ik vermoed dat hij het stiekem ook leuk vond dat ik een aanvaring had met de belastingen. En ik maar denken, ik hoef dat niet te vragen. Hij gaat toch zonder pardon neen zeggen.

 

Zo zie je maar. Je kan wel denken dat je het weet, toch is dat niet het geval. Soms ben je er gewoon van overtuigd dat je al weet hoe de ander gaat reageren. Waardoor je het zelfs niet meer vraagt. Je weet het toch! En dat is per definitie vooringenomen zijn.

 

Ik hoop dat je vanaf nu toch de vraag gaat stellen en het antwoord afwacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *