Schoonmoeders hartstikke vervelend en toch zo leerrijk

Goede intenties

Je zit vol goede intenties, maar dat blijkt weinig uit te maken. Je weet wel, je probeert iemand te helpen en dan komt plots het moment dat ze je neus er af bijten. Om aan te tonen dat je het snauwen niet fijn vindt, zeg je ook gewoon “heb ik ze nog”? En waarschijnlijk neem je zelfs je neus vast. Maar je goede intentie wordt niet geapprecieerd. Moet je maar eens nagaan hoe schoonmoeders zich voelen.  

 

Schoonmoeders snauw je toch ook af

Maar hoe komt het toch, dat we dat zo vaak zeggen, ‘heb ik ze nog’. Waarom worden we zo vaak afgesnauwd? Zijn onze intenties fout? Willen mensen niet geholpen worden? Of zijn mensen echt kort van stof? Slapen we altijd zo slecht dat we bijten? Of zijn onze tenen gewoon lang. Is het misschien iets typisch voor Belgen… Moeten we er maar naar raden?

 

Intenties domineren 

Ik denk van niet. Ik denk dat onze intenties goed zijn. Alleen zijn onze intenties iets te dominant. We proberen te vaak goed te doen, zonder dat iemand er om vraagt. En ik denk dat dat het probleem is. Dat we onze intenties gewoon uitvoeren zonder na te denken. We helpen zonder toestemming te krijgen. We doen maar op, alsof we het beter weten. En geef toe, als schoonmoeders dat doet, noem je het moeien 😉 

 

Goed bedoelt en toch slecht gevaren

Je goede intenties draaien vaak slecht uit omdat je egoïstisch bent. Ja, je leest het goed. Je bent egoïstisch. Je probeert goed te doen, omdat jij dat nodig hebt. Je helpt, omdat je wilt dat de andere je nodig heeft. Hoe goed voelt het, om er te zijn voor iemand anders? Hoe deugddoend vind je het wel niet om te kunnen zeggen ‘dat is graag gedaan’ of ‘dat is niks’.

 

En dat is ook waarom je neus afgebeten wordt. Je denkt vanuit je eigen standpunt. Je doet, vanuit je eigen referentiekader. Je helpt ongevraagd!

 

Je intentie is goed, maar ze is niet gewild. Ik zeg het opnieuw, denk maar aan schoonmoeders. Zij doen ook alles vanuit goede intenties. Zij willen ook gewoon het beste voor jullie. Maar ook zij doen het ongevraagd. En dat maakt jou boos. Laat dat nou precies zijn wat jij doet. Jij bent de schoonmoeder die zich moeit. Jij moeit je omdat je niet nagaat of de hulp wel gewenst is. Jij doet gewoon. Precies wat schoonmoeders doen. Het beste willen en gewoon doen. Dus de volgende keer dat je de redder in nood wilt zijn, denk dan maar eens terug aan je schoonmoeder. Stop vanuit je eigen standpunt te denken en denk eens vanuit je schoonmoeder. Zou jij het fijn vinden als je schoonmoeder het deed? 

 

Schoonmoeders leren toch ook

Als je vaak genoeg ruzie maakt met je schoonmoeder, komt er een moment dat er duidelijke regels afgebakend worden. Waarschijnlijk zegt ze dan ‘ik mag wel alles eten maar niets weten’. Misschien wordt het tijd dat jij die regels ook eens op jezelf toepast. Stop met te doen en vraag of ze hulp nodig hebben. Er is niets mis met hulp aan te bieden. Maar een opdringerige schoonmoeder, laat die maar voor wat ze is. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *