Perfect willen zijn is slecht

Het hoeft niet perfect te zijn. Maar je moet het wel doen.

Weet je nog toen je auto leerde rijden? Zoveel zin dat je had. Dus je deed het ook gewoon. En zeg eens zelf. Hoe vlot ging dat schakelen van de eerste keer? Ging dat ook perfect?

 

Laten we eerlijk zijn. Het ging allesbehalve perfect. Al die keren dat je bent stil gevallen. Dat je hem niet vlot in tweede kreeg. Of die fietser die je eigenlijk niet zag aankomen. Als je er terug over nadenkt, besef je hoe slecht je wel was. En toch deed je het. En daardoor rijd je nu auto. Terwijl het allesbehalve vlekkeloos ging.

 

Deed je al die moeite zomaar? Neen. Je droomde van vrijheid. Van je onafhankelijkheid. Hoe makkelijk zou het leven wel niet zijn met een auto? En daar hoorde veel oefenen bij. Heel veel oefenen. En ook dat deed je niet alleen. In het begin had je altijd een begeleider bij je. Iemand die naast je zat en je hielp om je nieuwe vaardigheden onder de knie te krijgen. Bij mij was dat mijn moeder. Stress dat ik haar gaf! En nu stapt ze vlot mee in de auto. Ze voelt zich zelfs veilig.

 

Gaat dit nu echt over auto rijden? Natuurlijk niet. Het gaat erom dat je iets wou. En je ging er ook voor. Hoe eng het op bepaalde momenten ook was. Je wou het zo graag dat je steeds weer opnieuw die auto instapte. Elke keer opnieuw ging je al oefenend de baan op. Ook na een slechte dag. Ook als het even wat minder ging. Toch deed je het opnieuw. Want je wilde auto kunnen rijden. Je wilde jouw vrijheid. En daar gaat het om. Het interesseerde je niet dat het moeilijk was. Of dat het niet vlot ging. Je vroeg zelfs hulp omdat je echt wou. Zonder hulp, geen rijbewijs. Dus zette je door!

 

Als je nu iets niet fijn vindt en je wilt het veranderen, dan verzin je excuses. Dan is het eng of lastig. Of zeg je ‘ik ben zo niet’. Nu lijkt het alsof je die vrijheid van toen niet meer wilt. Want het gaat niet van een leien dakje. En stel je voor dat je hulp zou vragen. Dat kan toch echt niet! Je doet het wel alleen… Want je wilt wel veranderen. Alleen gaat het niet perfect, dus doe je maar niets.

 

Ik vind het echt jammer dat je er zo over denkt. Want je kan het wel. Het enige wat je hoeft te doen, is de autosleutels nemen en in te stappen. En terug een begeleider vragen. En dan is het oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Het zijn toch altijd de laatste loodjes die het zwaarst wegen. Toon toch terug die wilskracht die je hebt. Net zoals je die toen toonde bij het leren auto rijden.

 

Of in de woorden van onze goede vriend Samson: Repeteren, repeteren wie zijn best doet zal het leren. Repeteren en studeren en proberen.

 

Waar ga jij terug voor gaan? Laat je het me weten?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *