Kerstmis, een week te vroeg

Kerstmis voorbereiden en dan

Ik weet niet hoe het voor jou zit, maar Kerstmis komt voor mij een week te vroeg dit jaar. Aangezien ik normaal altijd alles na de feestperiode plan, is dit voor mij een eerste keer. En nu weet ik meteen waarom ik geen feestjes geef tijdens of voor Kerstmis. Zelfs deze blog heb ik nog snel snel geschreven de avond voor ik hem heb ingepland. En dat ben ik zelf niet gewoon van me.

 

Normaal gezien moet ik me enkel bezig houden met het zoeken van de cadeaus van mijn toegewezen Secret Santee. Dit jaar besloot ik echter het weekend voor Kerstmis ook mijn diner al te organiseren. Waardoor ik niet alleen de cadeaus moest uitzoeken, eten moest verzinnen en het huis iets of wat op orde krijgen. Maar ook al mijn ‘last minute’ klanten nog helpen. Want niemand komt graag tijdens de feestperiode.

 

Voor de feestdagen daarentegen zijn er altijd nog een heleboel mensen die zich mentaal willen klaarstomen. Want de feestperiode geeft zoveel stof tot nadenken. Deze week stond dan ook in teken van drank, omgaan met roddelen, negativiteit en feestjes waarvan mijn klanten blij zijn dat ze weer voorbij zijn voor een jaar. Waarom geven we dan toch die feestjes vraag ik me af.

 

Als nonkel Jan het elk jaar opnieuw verpest omdat hij te veel uit heeft. Als elk jaar opnieuw dezelfde familievete en discussies boven water komt. Waarom geef je deze feestjes dan nog. Waarom hou je die traditie in stand. Omdat het traditie is? Of is het omdat je hoopt dat het dit jaar anders is. Omdat je hoopt dat het dit jaar op magische wijze wel leuk gaat zijn?

 

Wel ik geloof daar niet in. Ik denk dat iedereen zich hetzelfde voelt op die familiefeesten. Dat iedereen elk jaar opnieuw hetzelfde meemaakt. Maar wat doe je er dan aan. Hoe stop je zatte nonkel Jan. Hoe stop je de negativiteit tussen schoondochter en schoonmoeder. Hoe stop je die te snijden spanning.

 

Als ik zou zeggen dat het simpel is, dan zou ik met halve waarheden spreken. Want het oplossen is simpel! In die zin dat je er gewoon iets van moet zeggen. En vandaar dat het een halve waarheid is. Want hoe vreselijk moeilijk is het om er na zoveel jaren überhaupt iets van te zeggen.

.

 

Tegen nonkel Jan zeg je, voor hij zijn eerste glas wijn krijgt, dat hij maar 1 fles krijgt. Als mensen beginnen te roddelen over elkaar, kan je zeggen dat je hier niet aan mee doet. En dat je het fijn zou vinden dat er over leuke dingen gepraat wordt. Zoals hoe lekker het eten is. Of begin dankbaarheid uit te spreken voor de gastvrouw. We weten allemaal dat het best wel wat moeite is. Positief praten helpt altijd.

 

Wat de schoondochter, schoonmoeder betreft. Wel, begin daar niet aan tijdens een kerstfeest. Dat gaat niet meer goed komen denk ik. Al die jaren van opgekropte woede ga je niet op één avond snel oplossen. Wat je wel altijd kan doen, is gewoon zeggen vanavond niet. Als ze snauwen, benoem het, zeg dat je het niet wilt, en begin terug over iets positief.

 

Dat zijn zowat de easy tips die ik kan meegeven voor Kerst. Goede afspraken, goede vrienden. Verwacht niet te veel, en blijf positief. Zo niet, ga naar huis en bespreek het na de feestdagen zo snel mogelijk. Wacht niet tot volgend jaar. Want dan komt er weer een jaar van frustratie bij.

 

Klinkt deze blog je bekend in je oren? Wil je er iets over zeggen? Reageer dan gerust.

 

PS: Een van mijn eerste blogs ging ook over Kerstfeestjes. Wat doe je als geen uitnodiging krijgt. Lees hem via https://www.sabog.be/een-feestje-met-alle-vrienden-en-ik-mag-niet-komen/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *