Jouw innerlijke criticus het zwijgen opleggen.

Streng voor je innerlijke criticus, mild voor jezelf.

Die innerlijke criticus zal jou, net zoals bij iedereen, niet vreemd zijn. Dat vervelend stemmetje in je hoofd dat nooit stopt met zwijgen. Dat stemmetje dat er voor zorgt dat jij enorm strengt bent voor jezelf. Dat er voor zorgt dat jij jezelf nooit vergeeft. Neen, van hem moet je lijden. Je verdient het. En dat stemmetje zal daar wel voor zorgen. 

 

Mijn eigen innerlijke criticus. 

Ben ik wel goed genoeg?
Kan ik het wel?
Wie ben ik om daar iets over te zeggen?
Ik ben anderen enkel maar tot last

 

Vier zinnen die er voor zorgden, dat mijn innerlijke criticus me heel mijn leven klein heeft gehouden. Die er voor gezorgd hebben dat ik vooral op mijn eigen bezig was. Als jij me nodig hebt, help ik graag. Maar hulp vragen? Neen dat niet. Ik haalde mijn zelfvertrouwen en mijn goed gevoel uit het helpen van anderen mensen. Om hulp vragen deed ik niet. Ik zou toch alleen maar een last zijn.

 

Die innerlijke criticus is een klootzak

Het heeft een tijdje geduurd om het te beseffen. Maar die innerlijke criticus van mij is een klootzak. En ja hij heeft me goed geholpen. Dankzij hem heb ik de waarlijke kunst gekregen van conflicten te vermijden, ruzies op te lossen en kan ik als geen ander mensen verder helpen. Maar dat neemt niet weg, dat hij mij met veel onzekerheden heeft opgezadeld. En datgene waar ik zelf nog het vaakst last van heb, is dat hij een eenzaat van mij heeft gemaakt. En ook daar werk ik aan! 

 

Het nut van die mens

Ja ik spreek over de innerlijke criticus als een mens. Omdat ik hem zo ook beschouw. En dat heeft mij goed geholpen om hem tegen te kunnen spreken. Ik zou niemand mij zo laten behandelen. Echt niemand. En door hem als een mens te beschouwen, kon ik hem makkelijker tegenspreken. 

 

Dus welk nut heeft hij nu? Want hij lijkt je wel verder te helpen. Hij probeert je klaarblijkelijk toch beter te maken. Stel je voor dat je innerlijke criticus tegen jou zegt, “het is niet goed genoeg”. Wat ga jij dan doen? Inderdaad, het beter proberen te doen. Je gaat je best doen en nog harder werken. Zodat jij en anderen toch trots kunnen zijn. Wat is het nadeel? Je kan zo’n grote eisen stellen dat je er zelfs niet aan begint, want je kan het toch niet waarmaken. Of dat je perfectionistisch wordt, en dan voldoet nooit iets. Op deze manier heb je dan een excuus om te blijven werken. 

 

Stel je bent onzeker. Wat zegt jouw innerlijke criticus dan. Help anderen. Zorg ervoor dat ze blij zijn dat jij er bent! Want als jij ze helpt, dan mag jij er zijn. Dus wat doe jij? Natuurlijk ga jij anderen helpen. Want als zij blij zijn, mag jij dat ook zijn. En dan hoef jij niet onzeker te zijn. Er is echter nog wel een probleem. Want die criticus blijft eisen stellen. Jij zal steeds meer moeten helpen om hetzelfde gevoel van voldoening te krijgen. En daarbij zegt hij ook dat je moet stoppen met aan jezelf te denken. Want de enige tijd dat jij zeker kan zijn, is als je anderen aan het helpen bent. Dus dat doe je dan ook, ten koste van jezelf. 

 

Die innerlijke criticus is dus eigenlijk een soort straf. Hij straft enkel en beloont niet. Als je toch wilt groeien, dan is die criticus niet de oplossing. Want straffen zijn een slechte motivatie op lange termijn.

 

De innerlijke criticus aanpakken op 4 manieren.

  1. Besef dat hij er is.

    De kans is groot dat hij aanwezig is als jij je schuldig, beschaamd of onzeker voelt, … Met andere woorden tijdens de ‘negatieve’ emoties. Je kan hem dan volgende vragen stellen:

    Waarom is hij aan het praten?
    Wat zegt hij?
    Wat doet dat met jou?
  2.  

  3. Zet hem in quarantaine.

    Zoals ik het in het begin al deed, spreek over je criticus alsof hij een andere persoon is. Noem hem daarom bijvoorbeeld John. En beschouw John als een gemene achterbakse kerel. Misschien heeft hij wel een bijnaam. Dus de volgende keer dat John aan het praten is, neem hem dan van je schouder af, en zet hem voor jou
  4.  

  5. Praat John tegen.

    Zeg tegen John dat je geen behoefte hebt om naar hem te luisteren. Leg hem het zwijgen op. Besef dat John een leugenaar is, en alles wat hij verteld, toch maar gelogen is. Waarom zou je luisteren naar een leugenaar?
  6.  

  7. Vervang John door Sofie.

    We weten allemaal hoe lief en vriendelijk Sofie is. Sofie geeft jou altijd een goed gevoel. Dus van zodra John tegen jou begint te razen, blaas hem dan weg en ga naar Sofie. Wat vindt Sofie daar van? Ik ben er van overtuigd dat Sofie jou zou steunen en je helpt. Sofie is jouw eigen luisterend oor. 

Streng zijn tegen die criticus om mild te zijn voor jezelf.

Wat die criticus ook zegt, het is aan jou om er naar te luisteren. Met de vier tips van hierboven kan je kiezen om mild te zijn voor jezelf. Ook dat is een keuze. Als jij liever blijft luisteren naar John, dan is dat zo. Ik gun het je alvast dat je wat meer naar Sofie luistert. Daar ga je veel gelukkiger van worden. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *