Compassie mijn gedacht. Afzien verdorie!

Het is ook niet de eerste keer hé

Toen ik klein was hoorde ik op zondag vaak dat ik geen compassie moest hebben. Dat het zijn eigen schuld was. Dat was dan mijn moeder die dat tegen mij zei over mijn vader. Ze zei dat telkens wanneer mijn vader met een kater in de zetel lag. Het is zijn eigen schuld. Hij het maar niet zo veel moeten drinken.

 

Als mijn vader dan ’s avonds bij zijn zinnen was moest het toch altijd even benoemd worden. “Dieie laatste was er te veel aan zeker?” Mijn vader had dan ook steevast de neiging om te zeggen “Ik had die koffie niet mogen drinken. Dáár ben ik slecht van geworden.” Verder werden er dan ook geen woorden aan veel gemaakt.

 

Die geen compassie hebben, is altijd blijven hangen. Het is je eigen schuld. Je kan niet hard genoeg afzien. Dat “niet hard genoeg afzien” is trouwens ook een uitspraak van zowel mijn moeder als mijn grootmoeder. Maar goed. Ik heb lang ook geen compassie gehad voor iemand als hij het zichzelf aandoet. Ook niet voor mezelf trouwens. Als ik zelf iets te diep in het glas kijk, dan vind ik ook dat ik niet hard genoeg kan afzien. Door hard af te zien leer ik het misschien af. Of zo dacht ik vroeger toch.

 

Tegenwoordig kijk ik verder dan dat. Als ik nu iets te diep in’t glas kijk, zeg ik: “Het is niet de eerste keer.” Wat waar is. En om er zeker van te zijn dat ik dat onthou, staat het zelfs opgeschreven in de keuken. Zo word ik er meerdere keren per dag aan herinnerd. En dat elke dag. Het is voor mij een liefdevolle steun om me te waarschuwen voor een glas te veel. Want een kater hebben is echt niet leuk. En het werkt. Want laten we eerlijk zijn. Zo een dag afzien heeft maar een beperkt effect. Hoe vaak zeg je wel niet “nooit meer”.

 

“Het is niet de eerste keer” is dus mijn compassie voor mezelf. Mijn geheugensteun om te voorkomen dat ik daar ziek in de zetel lig. En zolang die zin effect heeft, blijft hij staan. Het moment dat hij me niets meer doet, kan hij weg. En mocht ik me dan nog eens laten gaan, dan zal hij er weer snel opstaan. Want die compassie gun ik mezelf. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *